Simpsons Gap – Alice Springs Telegraph Station | 24,4 km
De laatste dag. Voor ons ligt nog een lange, maar relatief eenvoudige etappe naar Alice Springs. Na alle rotsige bergkammen, steile klimmen en spinifex van de afgelopen dagen voelt het pad bijna vriendelijk aan. We wandelen door open landschap en kunnen eindelijk eens kilometers maken zonder voortdurend te hoeven klauteren of naar onze voeten te kijken.
Op verschillende plekken loopt de route langs het tracé van de historische Australian Overland Telegraph Line. De ruim 3.000 kilometer lange telegraafverbinding werd in 1872 voltooid en verbond Darwin met Port Augusta in Zuid-Australië. Via aansluiting op internationale telegraafkabels konden berichten tussen Australië en de rest van de wereld ineens in uren worden verstuurd in plaats van weken of maanden.
Een behoorlijk revolutionair communicatienetwerk dus en toepasselijk genoeg eindigt onze wandeling straks bij het oude Telegraph Station.
Alice Springs in zicht
Een van de mooiere stukken van deze laatste etappe is Euro Ridge. Vanaf de kam krijgen we voor het eerst weer uitzicht op Alice Springs, de plaats die we bijna twee weken geleden achter ons lieten om naar de trailhead bij Mount Sonder te reizen.
Het voelt vreemd om de stad weer te zien. Elf wandeldagen geleden lag de hele Larapinta Trail nog voor ons. Nu zijn er nog maar een paar kilometer over.
Op die ene regenachtige dag na, die we grotendeels veilig in onze tent hebben doorgebracht, is de tijd verbazingwekkend snel voorbijgegaan.
We zijn er!
Dan verschijnt uiteindelijk het Alice Springs Telegraph Station: het eindpunt van onze Larapinta Trail.
We hebben het gehaald!
Na dagen van rode rotsen, droge rivierbeddingen, spinifex, blaren, regen, eindeloze bergkammen en verrassend veel chocolade staat er ineens geen volgende etappe meer op het programma.
Alleen nog de uitdaging om een lift terug naar Alice Springs te vinden.
De Larapinta Shuffle
Een finish als deze moet natuurlijk gevierd worden. Het is zaterdagavond, dus ergens in Alice Springs moet toch een plek zijn waar de lokale bevolking uitgaat. Alicians? Springers? Hoe ze zichzelf ook noemen: uiteindelijk blijkt uitgerekend het casino de plek waar het feest losbarst.
Mijn blaren zijn het daar aanvankelijk niet mee eens. Dus schoenen uit.
Met een beetje goede wil blijkt mijn gehinkel vervolgens uitstekend om te bouwen tot danspasjes. We houden het vol tot de volgende ochtend en ontwikkelen onderweg zelfs een geheel nieuwe dansstijl: de Larapinta Shuffle.
Helaas is daarvan geen beeldmateriaal bewaard gebleven.
Misschien maar beter ook.