Standley Chasm – Jay Creek | 13,9 km
Na de zware etappe van gisteren doen we het vanochtend rustig aan. Na een warm ontbijt en een nieuwe laag tape over mijn gehavende voeten voel ik me zowaar weer bijna als nieuw. Bijna.
Voor we verder wandelen, lopen we eerst Standley Chasm in. De kloof is op zijn mooist rond het midden van de dag, wanneer de zon korte tijd precies tussen de hoge, steile rotswanden door valt en het gesteente diep rood laat oplichten. Zo lang wachten we niet, maar ook in het zachte ochtendlicht is de smalle kloof indrukwekkend.
Na wat rondkijken nemen we de afslag terug naar de Larapinta Trail. En dan verschijnen er ineens… trappen.
Trappen?!
Na dagen klauteren over losse rotsen, steile bergkammen en paden die soms vooral theoretisch bestaan, voelt een aangelegd pad bijna onnatuurlijk. Een beetje alsof iemand midden in de Outback plots een stukje stadspark heeft neergelegd.
Het haalt misschien iets van het wildernisgevoel weg, maar mijn knieën zijn een stuk minder principieel en nemen de hulp dankbaar aan.
Vandaag is een relatief korte etappe. Niet lang na de middag bereiken we Jay Creek Campsite. Voor een keer hoeven we niet uitgeput de laatste kilometers af te tellen en hebben we alle tijd om in de warme zon te zitten, wat in mijn dagboek te schrijven en vooral even niets te hoeven.
Vogels en sterren
We delen de kampeerplek met Anne en Malcolm, twee Nieuw-Zeelanders met een flinke voorliefde voor vogels. Tussen het schrijven en gesprekken over alles wat veren heeft, vliegt de middag voorbij.
Zodra de zon verdwijnt, daalt de temperatuur snel en trek ik laag na laag weer aan. De lucht is helder en koud: perfect om sterren te kijken.
Toevallig weet Malcolm daar ook behoorlijk veel van. Hij wijst ons de Pleiaden aan, een sterrenhoop die wij kennen als het Zevengesternte en die in verschillende Aboriginal Dreaming-verhalen een belangrijke rol speelt als de Seven Sisters.
Er bestaan veel verschillende versies van het verhaal. Malcolm vertelt ons er één waarin de zeven zussen voortdurend worden achtervolgd door Wati Nyiru, een man die maar geen boodschap lijkt te hebben aan hun gebrek aan belangstelling. Uiteindelijk vluchten de vrouwen naar de Melkweg en veranderen ze in de sterren van de Pleiaden. Wati Nyiru volgt hen en is volgens het verhaal nog altijd achter hen aan te zien aan de nachtelijke hemel.
Het doet opvallend denken aan het Griekse verhaal van Orion, die eveneens de Pleiaden achtervolgt. Voor zover bekend ontstonden die verhalen onafhankelijk van elkaar.
